Λιβύη: Άνοιξε ξανά ο αγωγός Σαράρα-Ζαουίγια μετά από κλείσιμο από ένοπλους

• 2026-09-27
• Ειδήσεις
• Σύνταξη

Η ανακοίνωση της ΕΕΠ

Η Εθνική Επιχείρηση Πετρελαίου (ΕΕΠ) της Λιβύης ανακοίνωσε το βράδυ του Σαββάτου ότι αποκαταστάθηκε η λειτουργία του αγωγού πετρελαίου που συνδέει το κοίτασμα Ας Σαράρα με τον τερματικό σταθμό στο λιμάνι της Ζαουίγια, τον οποίο είχε κλείσει για πέντε ημέρες ομάδα ενόπλων. Το κλείσιμο προκάλεσε διακοπή που σύμφωνα με την εταιρεία κόστισε στη χώρα περίπου 95 εκατομμύρια δολάρια.

Σε δελτίο Τύπου, η ΕΕΠ γνωστοποίησε ότι άνοιξε εκ νέου «η βάνα υπ’ αριθμόν επτά, επιτρέποντας την επανέναρξη της άντλησης πετρελαίου μέσω του αγωγού Σαράρα-Ζαουίγια». Όπως διαβεβαίωσε, «τεχνικές και επιχειρησιακές ομάδες επιτόπου» φρόντισαν να «εγγυηθούν» την επανέναρξη της λειτουργίας του αγωγού «με κάθε ασφάλεια».

Ο αγωγός διαχειρίζεται από την Akakus, κοινοπραξία στην οποία συμμετέχουν η ΕΕΠ, η Repsol (Ισπανία), η TotalEnergies (Γαλλία), η ÖMV (Αυστρία) και η Statoil (Νορβηγία). Η ομάδα των ενόπλων είχε κλείσει τη συγκεκριμένη στρόφιγγα τη Δευτέρα, προκαλώντας μεγάλη μείωση της παραγωγής. Η εταιρεία δεν έδωσε λεπτομέρειες ούτε για τις ταυτότητες των μελών της ομάδας ούτε για τις διεκδικήσεις που πρόβαλαν.

Οι οικονομικές επιπτώσεις

Νωρίτερα το Σάββατο, η ΕΕΠ είχε κάνει λόγο για «οικονομικές ζημίες εξαιτίας του εξαναγκαστικού και παρατεταμένου κλεισίματος του πετρελαιαγωγού ας Σαράρα», υπολογίζοντας ότι ανήλθαν σε 95 εκατομμύρια δολάρια σε πέντε ημέρες.

Προβλήματα στην παραγωγή πετρελαίου και αερίου ενσκήπτουν συνεχώς στη Λιβύη, όπου ένοπλες ομάδες ή κινήματα διαμαρτυρίας προχωρούν συχνά σε αποκλεισμούς κοιτασμάτων αργού, πετρελαιαγωγών ή τερματικών σταθμών, προκειμένου να ικανοποιηθούν διάφορες διεκδικήσεις τους. Η πρακτική αυτή έχει επανειλημμένα διαταράξει τις εξαγωγές της χώρας, η οποία διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική.

Η ανησυχία του ΟΗΕ

Η αποστολή υποστήριξης του ΟΗΕ στη Λιβύη (MANUL στα γαλλικά, UNSMIL στα αγγλικά) εξέφρασε την «ανησυχία» της για τα προβλήματα στον αγωγό Σαράρα-Ζαουίγια. Σημείωσε ότι έπληξαν «την κυριότερη πηγή εσόδων» των Λίβυων και αύξησαν «την ανάγκη εισαγωγών καυσίμων», πέρα από το ότι άσκησαν «επιπλέον πίεση στα δημοσιονομικά».

Η προσωρινή διακοπή της λειτουργίας του αγωγού αναδεικνύει τη διαρκή ευπάθεια των ενεργειακών υποδομών της Λιβύης, σε μια χώρα που παραμένει βαθιά διχασμένη. Μετά την εξέγερση του 2011 που οδήγησε στην ανατροπή και τον θάνατο του Μουάμαρ Καντάφι, η Λιβύη βυθίστηκε στο χάος και εξακολουθεί να έχει δύο αντίπαλες κυβερνήσεις που διεκδικούν την εξουσία η καθεμιά για λογαριασμό της.

Το πολιτικό τοπίο

Η μία κυβέρνηση, υπό τον πρωθυπουργό Αμπντελχαμίντ Ντμπάιμπα, εδρεύει στην Τρίπολη και είναι αναγνωρισμένη από τη διεθνή κοινότητα. Η δεύτερη, στο ανατολικό τμήμα της χώρας, ελέγχεται από τον ισχυρό στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ και τους γιους του. Ο καταμερισμός αυτός της εξουσίας έχει ως αποτέλεσμα τη συχνή παρεμπόδιση της πετρελαϊκής παραγωγής, με τις ένοπλες ομάδες να εκμεταλλεύονται το κενό εξουσίας για να προβάλλουν αιτήματα.

Για τους Έλληνες αναγνώστες, η εξέλιξη αυτή υπενθυμίζει τη σημασία της σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο, καθώς οι διακυμάνσεις στην προσφορά πετρελαίου από τη Λιβύη μπορούν να επηρεάσουν τις τιμές της ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή. Η Ελλάδα, ως χώρα της ΕΕ με στρατηγικό ενδιαφέρον για την ενεργειακή ασφάλεια, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στη γειτονική Λιβύη, όπου οι συχνές διακοπές στην παραγωγή συνιστούν παράγοντα αστάθειας για τις διεθνείς αγορές.

Η επανέναρξη της λειτουργίας του αγωγού αποτελεί προσωρινή ανακούφιση, αλλά το βαθύτερο πρόβλημα της πολιτικής αστάθειας παραμένει, με την προοπτική νέων διακοπών να μην μπορεί να αποκλειστεί στο μέλλον. Οι διεθνείς εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα, όπως η TotalEnergies και η Repsol, συνεχίζουν να λειτουργούν υπό συνθήκες αβεβαιότητας, ενώ ο ΟΗΕ προειδοποιεί για τις επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία της Λιβύης.