Πέθανε στα 87 της η ηθοποιός και χορεύτρια Ελένη Προκοπίου

• 2026-09-28
• Ειδήσεις
• Σύνταξη

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών η ηθοποιός και χορεύτρια Ελένη Προκοπίου, μια από τις πιο αγαπημένες παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή με ανάρτησή της στο Facebook την Κυριακή η ηθοποιός Μέλπω Κωστή, συνοδεύοντας τη φωτογραφία της Ελένης Προκοπίου με τη φράση «RIP Ελένη Προκοπίου». Από το 1960, οπότε έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, έως και το 1972 συμμετείχε συνολικά σε 23 ταινίες, σε αρκετές από τις οποίες είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Πρώτα βήματα στον χορό

Η Ελένη Προκοπίου από μικρή ηλικία αγαπούσε τον χορό. Σε ηλικία έξι ετών έδωσε εξετάσεις για τη σχολή που διηύθυνε η Λουκία Σακελλαρίου-Κωτσοπούλου για τη Λυρική Σκηνή, αποδεικνύοντας έμφυτο ταλέντο, και σπούδασε μπαλέτο έως τα 14 της χρόνια. Το ντεμπούτο της στο σανίδι έγινε τη θεατρική περίοδο 1955-56, όταν χόρεψε – έφηβη ακόμα – μαζί με τον χορευτή Δημήτρη Ιβανώφ στην επιθεώρηση «Εξω οι Άγγλοι» που ανέβηκε στο θέατρο Ολύμπια Πειραιώς.

«Πρώτη χορεύτρια» και συνεργασίες

Με το ταλέντο της ολοφάνερο, σύντομα δέχτηκε πρόταση να περάσει οντισιόν για «πρώτη χορεύτρια» στο θέατρο Ακροπόλ, όπου υπεύθυνος για το μπαλέτο ήταν ο σπουδαίος Μανώλης Καστρινός. Εκείνος την έκανε «ζευγάρι» με τον Βαγγέλη Σειληνό, με πρώτη κοινή τους εμφάνιση στην παράσταση «Σιγά και με το Μαλακό!» τη θεατρική περίοδο 1956-57. Έχοντας πάρει και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο, ακολούθησαν πολλές παραστάσεις με την Ελένη Προκοπίου να σχηματίζει δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό, με σπουδαιότερη τη συμμετοχή τους στη μουσική επιθεώρηση «Όμορφη Πόλη», που ανέβηκε το καλοκαίρι του 1962 στο θέατρο «Παρκ» της οδού Αλεξάνδρας σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη, με τραγούδια σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Οι επαγγελματικοί τους δρόμοι χώρισαν το 1965, όμως η Ελένη Προκοπίου παρέμεινε ενεργή στο θέατρο και την επιθεώρηση μέχρι τη χρονιά που αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στην οικογένειά της. Τελευταία θεατρική παράσταση ήταν «Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας» που ανέβηκε στο θέατρο Μετροπόλιταν το καλοκαίρι του 1971, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Η κινηματογραφική πορεία

Η κινηματογραφική πορεία της ξεκίνησε με εμφανίσεις ως χορεύτρια στις ταινίες «Το Ραντεβού της Κυριακής» (1960), «Η Αθήνα τη Νύχτα» (1962) και «Προδομένη Αγάπη» (1962). Το 1963 ήρθε η καταξίωσή της και ως ηθοποιός με έναν ρόλο στις «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου, μια ταινία που σημείωσε διεθνή επιτυχία. Ακολούθησαν τρεις κωμωδίες, οι δύο σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου: το «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης» (1964) με εκείνη στον κομβικό ρόλο της ανατολίτισσας πριγκίπισσας Γκιουλινάρ, και το «Το Πρόσωπο της Ημέρας» (1965) δίπλα στον Κώστα Βουτσά, και η τρίτη σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σειληνού με τίτλο «Και οι… 14 Ήταν Υπέροχοι» (1965).

Το 1966 εγκαινίασε τη συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ με το μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη «Ραντεβού στον Αέρα», που έφερε την καταξίωση, αναδεικνύοντας το υποκριτικό της ταλέντο και τα χορευτικά της προσόντα. Την ίδια χρονιά έπαιξε σε τρεις ακόμα ταινίες της Φίνος Φιλμ: «Παράνομοι Πόθοι» του Παύλου Τάσιου, «Οι Κυρίες της Αυλής» του Ντίνου Δημόπουλου και «Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα» του Γιώργου Κωνσταντίνου.

Τα χρόνια μετά και η αναγνώριση

Τα χρόνια που ακολούθησαν έπαιξε σε ταινίες χαμηλότερου προϋπολογισμού, δίπλα όμως σε σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και ο Νίκος Ρίζος, έχοντας συχνά ως παρτενέρ τον Γιώργο Πάντζα. Πρόκειται για ταινίες όπως «Ο Γαμπρός μου ο Προικοθήρας» (1967), «Μίνι Φούστα και Καράτε» (1967), «Ο Μπούφος» (1968), «Ο Σταύρος Είναι Πονηρός» (1970) και «Ο Παραγιός μου ο Ραλίστας» (1971). Η τελευταία κινηματογραφική ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν με τη Φίνος Φιλμ το 1972, «Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας», παραδίδοντας – κατά πολλούς – την καλύτερη ερμηνεία της. Ήταν η 24η ταινία της καριέρας της και το κύκνειο άσμα της, καθώς είχε αποφασίσει να σταματήσει κάθε επαγγελματική δραστηριότητα και να αφοσιωθεί στην οικογένειά της.

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2006 ο Δήμος Αθηναίων την τίμησε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συνολική προσφορά της, μαζί με άλλους 90 σημαντικούς ανθρώπους της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Η Φίνος Φιλμ, σε ανάρτησή της, σημείωσε ότι «με σπουδαίο ταλέντο στον χορό, πηγαίες υποκριτικές δυνατότητες αλλά και εξωτική ομορφιά, η Ελένη Προκοπίου άφησε το στίγμα της», παρότι επέλεξε σε σχετικά νεαρή ηλικία να αποσυρθεί από την καλλιτεχνική ζωή.

Η Ελένη Προκοπίου υπήρξε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, με καριέρα που εκτείνεται από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η συμμετοχή της σε ταινίες που αγαπήθηκαν από το κοινό, όπως «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης» και «Ραντεβού στον Αέρα», διατήρησε τη δημοτικότητά της για δεκαετίες. Ο θάνατός της σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για τον ελληνικό κινηματογράφο, καθώς αποτελεί ακόμη μια απώλεια από τη γενιά των καλλιτεχνών που διαμόρφωσαν το τοπίο της μεταπολεμικής ελληνικής ψυχαγωγίας.